روش نصب FRP

بزرگترین مزیت تقویت سازه های بتنی با استفاده از FRP ، نصب سریع و بدون نیاز به تخریب این مصالح برروی سطح بتن است. همچنین مدت زمان عمل آوری کم باعث می شود تا خللی در بهره برداری سازه ایجاد نشود. توجه به این نکته ضروریست که نحوه نصب در الیاف های مختلف، متفاوت است. در واقع عدم توجه به نکات اجرایی و عدم استفاده از تیم متخصص برای زیرسازی و نصب مصالح FRP موجب اتلاف سرمایه و در برخی موارد آسیب به سازه می شود.

نصب FRP  را می توان در سه مرحله خلاصه کرد

  • زیرسازی و آماده سازی سطح
  • اختلاط چسب اپوکسی و برش الیاف
  • نصب FRP براساس نقشه طراح

اشتباهات رایجی که در زمینه استفاده از مصالح FRP رخ میدهد را به طور خلاصه مرور میکنیم:

  • حداقل دما برای کار ۵درجه سلسیوس و حداکثر ۴۵درجه سلسیوس می باشد. معمولاً مشکلات ما ناشی از کارکردن در دمای پایین است که برخلاف تصور عمومی این مشکل با اضافه کردن مواد زودگیر حل نمی شود و این مواد به خودی خود موجب کاهش مقاومت چسبندگی چسب می شود.
  • رطوبت سطح بتن در حین کار باید کمتر از ۳% باشد.
  • سیستم های FRP مشابه تمام سیستم های چسبی باید در هنگام نصب عاری از هرگونه گرد و خاک و لایه واسط باشد. سطح بتن حتماً میبایست توسط پمپ باد یا واترجت شستشو وتمیز شود. همچنین الیاف FRP در کارگاه باید دور از آلودگی های محیطی نگهداری شود.
  • استفاده از چسب روی سطح FRP نه تنها کمکی به چسبندگی نمی کند بلکه در موارد بسیاری مشاهده شده که نیروی کار برای پنهان کردن نواقص عملیات نصب FRP از چسب اپوکسی روی الیاف FRP استفاده کرده است.
  • متفاوت بودن نحوه اختلاط، زمان اختلاط و زمان گیرش چسب در رزین های اپوکسی مختلف و در بعضی موارد استفاده از رزین های پلی استر به جای رزین اپوکسی موجب کاهش شدید چسبندگی الیاف FRP با سطح بتن می شود.

در الیاف های با ضخامت زیاد باید الیاف و سطح بتن به طور جداگانه اشباع شود و در گرماژ های بیش از ۴۰۰گرم بر متر مربع استفاده از ژل اپوکسی موجب کاهش کیفیت نصب FRP می شود.

درحال ارسال
امتیاز دهی کاربران
2.5 (2 رای)